شعر کهن و نو / داستان کوتاه / پند
ریزیم خون یکدگر ، از خشم ایزد بی خبر//
این نادرستی خوی ماست، ما کیستیم اینجا کجاست؟
اینجا سیاست معتبر ، در زندگی چون راهبر //
لیکن سراسر پر بلاست ، ما کیستیم اینجا کجاست؟
در کار
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری
در فراسوی جهان راحت جان ما را بس // رسته از بند تن و درد و فغان ما را بس
نیست ما را هوس حور و پری در اُخری // در جهان زیست چُنان آدمیان ما را بس
انگبین باشدمان در دو سرای آزادی // دور بودن ز ملال و خفقان ما را بس
دشمن و دوست به دنیا دل ما میسوزند // زین س
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری
چون بر خِرَدم نبود ایمان // از فکرت خود شدم پشیمان
گر مسلکِ آدمیَّتم بود // هرگز نَبُدم چنین پریشان
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 14:52 توسط داود رفيعي فراهاني |
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری
در آسمان سرور بدم، شهباز بسته پر شدم // همچون گُلی اندر خزان پژمرده و پر پر شدم
فرمانبری خوار و زبون، در اختیار شر شدم // وقتی اسیر و بنده افیون افسونگر شدم
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 15:0 توسط داود رفيعي فراهاني |
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری
از عمر چه ام رسید جز بدبختی // بیماری و نومیدی و درد و سختی
یارب برسان زود دم مرگ مرا // کاسوده شوم ز رنج و محنت لختی
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۵ساعت 15:1 توسط داود رفيعي فراهاني |
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری
جامعه ای که اعضای ویژه داشته باشد بدون اینکه دلیل معقولی برای این ویژه گی موجود باشد، روی دادگری را به خود نخواهد دید.
وجود برابری همیشه دلیل بر وجود دادگری نیست بلکه برخی اوقات گواه بر عدم آنست.
آنها که با خرافات خو میکنند از حقیقت فراری میشوند.
جامعه ای با قانون ضعیف مثل بدنی با سامانه ایمنی ضعی
برچسب:
نویسنده: هستی جعفری